Zmiany na narządach płciowych

Perliste grudki prącia

Grudki perlisteMałe (0,5–4 mm długości) kopulaste lub wydłużone grudki, koloru perłowocielistego, zlokalizowane na koronie żołędzi prącia i w rowku zażołędnym. Mogą występować jako pojedyncze, lub mnogie wykwity tworzące kilkurzędowy wieniec wokół korony żołędzi.Pojawiają się w okresie dojrzewania u kilku- kilkunastu procent zdrowych mężczyzn. Częściej spotykane są u mężczyzn nieobrzezanych. Grudki perliste nie mają etiologii zakaźnej, w związku z tym nie można się nimi zarazić.

Grudki perlisteRóżnicowanie: kłykciny kończyste, mięczak zakaźny.

Leczenie: Zmiany te nie wymagają leczenia. Z przyczyn estetycznych mogą być usuwane za pomocą lasera CO2.



Grudki (prosaki) Fordyce’a

Grudki Fordyce'aMałe, bezbolesne, blade lub białe plamki lub guzki o średnicy 1–3 mm, które mogą pojawić się na:

- żołędzi prącia (zmiany gruczołów Tysona),
- trzonie prącia,
- mosznie lub na wargach sromowych,
- wewnętrznej powierzchni ust i na granicy ust i skóry twarzy,
- otoczce sutkowej (aureoli) – (zmiany gruczołów Montgomerego)
- powiekach – (zmiany gruczołów Meiboma).

Są spotykane u ok. 80% dorosłych mężczyzn a także u kobiet.

Plamki Fordyce'a są objawem zaburzeń pracy gruczołów łojowych, które zwykle są powiązane z mieszkiem włosa. Pojawiają się w momencie zamknięcia ujścia przewodu wyprowadzającego gruczołu, co powoduje gromadzenie się w nim mas łojowych i ich perliste przeświecanie przez skórę. Nieznane jest powiązanie plamek Fordyce'a z jakąkolwiek chorobą i traktuje się je jedynie jako problem estetyczny. Nie są zakaźne i występują naturalnie.

Różnicowanie: grudki perliste prącia, mięczak zakaźny.

Leczenie: Brak wskazań medycznych do leczenia. Z przyczyn kosmetycznych (zaniepokojenie wyglądem prącia i przypuszczalna lub rzeczywista reakcja partnera seksualnego) stosuje się odparowanie laserem CO2.

Brodawki narządów płciowych (kłykciny kończyste)

Wywołane są przez ludzki wirus brodawczaka (human papillomavirus, HPV) przekazywany najczęściej podczas stosunków płciowych. Kłykciny rozwijają się zwykle w miejscach ciepłych i wilgotnych: pod napletkiem, w rowku zażołędnym, w ujściu cewki moczowej, na trzonie prącia, na sromie, kroczu u kobiet, ścianie pochwy i szyjce macicy. U homoseksualistów kłykciny często występują w okolicy odbytu i odbytnicy. Czas od zakażenia do pojawienia się zmian może trwać od 1-6 miesięcy. Brodawki mogą utrzymywać się całymi latami.

Objawy: Kłykciny mają wygląd małych, drobnych, miękkich, różowych lub czerwonych grudek czasami o kalafiorowatym, uszypułowanym kształcie. Niekiedy występują pojedynczo, jednak częściej spotyka się je w grupie. Kłykciny kończyste mogą nie wywoływać żadnych objawów, chociaż czasami może wystąpić pieczenie, tkliwość czy nawet ból.

Leczenie: Sposób leczenia zależy od rozmiarów i lokalizacji kłykcin. Chociaż mogą być one usunięte, wywołujące je zakażenie wirus pozostaje w organizmie i jest przyczyną częstych nawrotów. Kobiety w ciąży, u których występują kłykciny wymagają specjalnego sposobu leczenia. Małe kłykciny mogą być leczone za pomocą leków zewnętrznych, nakładanych na skórę. W niektórych przypadkach są one elektrokoagulowane lub zamrażane przy pomocy płynnego azotu (krioterapia), co prowadzi do ich zniknięcia. Większe zmiany wymagają czasem wycięcia chirurgicznego. Zdecydowanie najlepszą i najskuteczniejszą metodą leczenia, jest odparowanie laserem CO2. Takie postępowanie prowadzi do pełnego wyleczenia, jednak może zaistnieć potrzeba powtórzenia terapii po upływie kilku tygodni. Usunięcie części zmian może spowodować, podobnie jak w przypadku innych brodawek, samoistne ustąpienie pozostałych. Podczas leczenia należy zaprzestać aktywności seksualnej do czasu ukończenia leczenia.